Halo - Beyoncé
สวัสดี คนที่หลงเข้ามาทุกคนค่ะ
ไม่ได้เข้ามานาน เลยไม่รู้จะเริ่มเขียนอะไรดี รู้แต่ว่า เวลาผ่านไป เหตุการณ์อะไรก็เกิดขึ้นเยอะแยะเลย
มีทั้งเรื่องดีๆ แล้วก็เรื่องไม่ดี เรื่องสบายใจ เรื่องทุกข์ใจ มากมาย แต่แปลก มันรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปเร้วเร็ว แปบเดียวเกือบ 2 ปีได้ม้าง ที่ไม่ได้มาอัพเดท(แบบจริงจัง)เลย
ตอนนี้ เหนื่อยค่ะ มาประโยคนี้ทีไรก็ชวนหมดแรง เหนื่อยที่ต้องจัดตารางงาน เหนื่อยที่ต้องกดดันตัวเองให้ทำงานเยอะๆ จะได้มีเงินเยอะๆ ดิ้นรนจนไม่รู้ว่าจะดิ้นรนไปทำไม ตอนนี้เริ่มคิดได้ว่า ดิ้นรนแบบพอดีๆ ก็พอ เยอะไปก็เหนื่อย
ยิ่งต้องเจอคนแปลกๆเข้าไปอีก แหม่มล่ะงง ทั้งที่วิชาชีพเดียวกัน เรียนมาจากสถาบันเดียวกัน ทำไมต้องมาข่มใส่รุ่นน้องตาดำๆอย่างแหม่มด้วย ทำงานมาเคยเสียน้ำตาให้เพื่อนร่วมงาน 2 คน ทั้ง 2 คนมีจุดร่วมเดียวกัน คือ ชั้นถูก คนอื่นผิด ชั้นเก่ง คนอื่นเก่งสู้ชั้นไม่ได้ และ ไม่มีสามีทั้งคู่ :P ก็ไม่ได้คิดว่ามันจะมีผลอะไรขนาดนั้นค่ะ เพียงแต่คิดว่ามันคงเป็นตัวชี้วัดได้อย่างว่า มันต้องมีอะไรแน่ๆ ทำไมอายุเท่านี้ แม้แต่แฟนก็ยังไม่มี ก้อว่ากันไป
แล้วก็ปล่อยเค้าไป แหม่มก็เป็นพวก ถ้าทนแล้ว ไม่ไหวก็ยอมถอยแล้วกัน ไม่รู้จะดันทุรังให้ประสาทเสียทำไม ถ้าแหม่มยอมถอยแล้วเค้าสบายใจขึ้น แหม่มก็คงได้ทำบุญ ที่ไม่ต้องขวางหูขวางตาเค้า ไม่ทำให้เค้าต้องทุกข์ใจ ชาติที่แล้วแหม่มคงทำร้ายเค้ามาก่อน ว่าไปโน่น
ตอนนี้กำลังจะกลับมาเป็นนักเรียนอีกรอบ อาชีพที่อาจารย์เคยบอกว่าเป็นอาชีพที่สบายที่สุด แต่ไม่รู้คราวนี้มันจะสบายที่สุดรึเปล่า เรียนแล้วจะมีงานทำรึเปล่าไม่รู้ แต่แหม่มเชื่อว่ายังไงก็ต้องมีแหละ อ่าน เดอะซีเคร็ต เค้าบอกว่าเราต้องเชื่อมั่น มองเห็นปลายทางที่เราต้องการ ลงมือปฏิบัติ และสำนึกบุญคุณ ตอนนี้เชื่อเหลือเกินว่า จะเรียนจบมีงานทำ ไม่ต้องดิ้นรนมาก มีเงินใช้แบบพอเพียง ไม่ต้องรวยล้นฟ้า แล้วต้องมากังวลหวงสมบัติ มีครอบครัวที่อบอุ่นน่ารัก มีเพื่อนดีๆ พอและ ชีวิตคนเราจะต้องการอะไรมากมาย สุดท้ายทุกคนก็ต้องการเจอคำว่าความสุข
เดือนนี้ไม่ได้ไปเล่นสงกรานต์ที่ไหนหรอกค่ะ ทำงานๆ แล้วก็กังวลใจว่าจะกลับบ้านได้รึเปล่า โชคดีที่รถไฟฟ้ายังให้บริการประชาชน เห็นเด็กๆเล่นสงกรานต์กัน ก็นึกว่าน่าจะเล่นกับเค้าบ้าง แล้วก็นึกไปว่าคงได้เล่นอีกที ตอนพาลูกไปเล่นสงกรานต์ ฮ่าๆๆ นึกยาวทีเดียว แต่ยังไม่ทันไร พอลงจากรถไฟฟ้า ด้วยเวลาที่มันดึกพอสมควร แล้วแถวนั้นก็ไม่น่าจะมีคนเล่นแล้ว แต่แหม่มก็ยังโดนสาดน้ำจากประเพณีสงกรานต์ โดยผู้เล่นบนรถกระบะที่แล่นผ่านหน้าไป มันช่างน่านัก!! สงสัยเพราะความคิดว่าอยากเล่นสงกรานต์แน่ๆ เลยส่งผลให้แหม่มได้เปียกน้ำนิดนึงฉลองวันปีใหม่ไทย ตอนแรกก็โกรธปนตกใจ แต่ผ่านไปแปบนึงก็รู้สึกดีที่โดนสาดน้ำ เพราะมันเย็นๆดี :)
ช่วงนี้ร้อนมากๆ ขนาดนั่งเฉยๆ เหงื่อก็ยังไหลออกมาเอง ทั้งอากาศและสถานการณ์บ้านเมือง ยังไงก็รักษาสวัสดิภาพ เอ้ย!! สุขภาพกันทุกคนนะคะ ปีใหม่แล้ว อะไรๆคงดีขึ้น เชื่ออย่างนั้น เวลามันก็เดินปกติ อีกแปบเดียวก็ผ่านไปปีนึงๆอีกแล้ว
 รูปล่าสุดที่ถ่ายไว้ ประมาณปลายเดือนมีนา
ห้องน้ำที่โรงแรมปาร์คนายเลิศถ่ายรูปแล้วสวยแฮะ แสงสีเหลืองนี่ช่วยได้จริงๆ
ช่วงก่อนหน้านี้ซักพัก บ้าติดขนตาปลอม ไม่น่าเชื่อว่ามันจะทำให้เราสวยขึ้น อย่างน้อยตาแหม่มก็โตมากขึ้น แต่เสียอย่าง ของปลอมยังไงก็เป็นของปลอม หมายถึง มันทำให้รำคาญน่ะค่ะ เหมือนมีอะไรมาบังตาตลอดเวลา แต่เวลาอยากสวยอยากงามก็ต้องทนค่ะ พอส่องกระจกแล้วก็หายรำคาญ ฮ่าๆๆ เริ่มหลงตัวเอง แต่เวลาติดขนตาปลอมจะส่องกระจกบ่อยมากๆๆ เพราะกลัวมันหลุด รักสวยรักงาม แต่กำลังจะหมดโปรโมชั่นรักสวยรักงาม กลับมาสู่สภาวะขี้เกียจเหมือนเดิม แต่อย่างที่โฆษณาของผลิตภัณฑ์บำรุงผิวยี่ห้อนึงบอก " เป็นผู้หญิงอย่าหยุดสวย" ก็ตามนั้นค่ะ ไม่หยุดสวยอยู่แล้ว :)
คิดถึงพี่ๆ เพื่อนๆ น้องทุกคนที่นี่นะคะ แหม่มเข้ามาอ่านได้เห็นรอยยิ้ม ความสุข หรือแม้แต่ความทุกข์ของทุกคน ก็อินตามไปด้วยค่ะ เลยทนไม่ไหวต้องเข้ามาอัพเดทตัวเองซะหน่อย ไม่รู้ลืมแหม่มกันไปรึยัง :)
แล้วจะมาอีกนะคะ เขียนซะยาวเชียวเรา แล้วก็บอกว่าเขินไม่รู้จะเขียนอะไร เพ้อเจ้อนะเนี่ย 555+
|
